Ölüm kaçınılmaz ve acılı iken,ne için öldüğünü bile bilmeyecekler.Hangi amaç,hangi zihniyet masum insanların canına kıymaya bahane?Katillerin hepsi suçlu hem fikiriz bütün halklar.Hırsızın hiç mi suçu yok?Diye soruyor insan...Biz hangi ara bu hale geldik?İşte orada görüyoruz ruhumuzu kaybettiğimiz o ara, yitirdiklerimiz ile biriktirdiğimiz öfkeleri...Yıllardır aynı senaryolar,aynı tablo,isimler değişti makamlar değişti! Can verenler değişmedi! Hepsi bizim yüzümüzden öldü...Dünya siyasetine maneviyatımızı değiştik.Bana dokunmayan yılan bin yaşasın diye diye her yanımızı yılanlarla doldurduk.Para kazananlar daha çok kazansın üzerine kurulmuş bu sistemde şikayetçi olmaya bile üşendik.Yollar istedik,şık yerler,maaş olsun yeter denilecek işler,kolay çıkan krediler,robot gibi yaşamlar ama bol keseden harcamalar.Huzur istemedik hiç,herkesin işine gelen birileri oldu.Herkesin görüşüne saygı duyduğu ve taraf olduğu birileri.Çok normal olması gerektiği gibi,saygım sonsuz.Ama sırf ağzına bir parça bal çalındı diye Ahmet'leri Mehmet'leri yere göğe sığdıramadığımız için bu hale geldik.Yanlışa yanlış demeye diller varmadı.Dürüstlüğümüzü kaybettik ekmeğimizi kaybetmek korkusuyla.
Onca insan kaybettik,masum çocuklar.Bana dokunmayan yılan yaşadı da yaşadı işte...
Artık son dakika haberleri her dakika yayına girer oldu.
Ve hala birileri birilerini suçlamak derdine düşmüş.Suçlu bizleriz
manevi birliğimizi üç beş siyasete değişmelerine izin verdik.Ve oturup izledik hala da izliyoruz.Dur demedik haksızlıklara.Kardeş birliği yapacağımıza taraf olduk.KANAYAN YARALARIMIZ KAPANMAYA FIRSAT BULAMADAN YENİ YARALARLA KAN KAYBEDİYORUZ.VE HEP MASUM İNSANLAR ÖLÜYOR!
Acıların fotoğrafları çekiliyor her gün...Hayat devam ediyor...Ama hayatta kalabilen için...
0 yorum:
Yorum Gönder